Umbrella
چگونه سرمایه‌ی زیان اولیه و دارایی‌های سهام‌گذاری شده از پوشش کسری در بازارهای Aave v4 Avana حمایت می‌کنند.
نمای کلی
Avana از مدل Umbrella برای حفاظت در برابر کسری در معماری وام‌دهی Aave v4 خود استفاده می‌کند. این اصل را دنبال می‌کند Aave Umbrella: یک لایه زیان اولیه تعریف‌شده جلوتر از سرمایه سهام‌گذاری‌شده قرار دارد که می‌تواند برای پوشش بدهی بد پروتکل کاهش یابد. در Avana، این مدل برای قرض‌گیری با پشتوانه LP در سرتاسر Hub و Spokeهای آن به کار گرفته می‌شود. پوشش بستگی به ذخیره بدهی پیکربندی‌شده، Spoke، سرمایه موجود و قوانین تسویه دارد؛ این تضمینی برای هر موقعیت مرتبط با Hub نیست.
جایی که Umbrella وارد جریان می‌شود
ارزیابی وثیقه، محدودیت‌های مواجهه و تصفیه همچنان اولین کنترل‌ها در برابر زیان هستند. تصفیه سعی می‌کند بدهی را از هزینه‌ها و اصل موقعیت LP بازیابی کند. اگر این فرآیند منجر به کسری ذخیره قطعی شود، Umbrella مکانیزم پوشش برای کمبود واجد شرایط را فراهم می‌کند. ماشه بدهی است که پس از تسویه بازیابی نشده باقی می‌ماند، نه یک کاهش موقت در فاکتور سلامت یا یک زیان برآورد شده در حالی که موقعیت LP هنوز در حال رفع مشکل است.
پوشش توسط ذخیره و Spoke
ویژگی‌های طراحی پوشش v4 Avana ریسک و ظرفیت زیان اولیه را به دارایی بدهی و Spoke که ایجاد کننده ریسک است اختصاص می‌دهد. یک ذخیره USDC که به یک بازار وثیقه خدمت می‌کند، می‌تواند رفتار نقدشوندگی متفاوتی نسبت به USDC که در مقابل یک بازار LP پیچیده‌تر قرض می‌گیرد، داشته باشد. صریح نگه داشتن این تخصیص از آن جلوگیری می‌کند که همان نماد دارایی به‌عنوان یک مانده پوشش قابل تعویض برخورد شود. بنابراین، درآمدهای مرتبط با نقدشوندگی، زیان‌های تحقق یافته، و پوشش‌های در دسترس بر اساس ترکیب مربوطه ذخیره و Spoke ارزیابی می‌شوند.
سرمایه زیان اولیه و جبران کسری
تراز کسری، میزان زیان اولیه را قبل از Umbrella سهامدار تعریف می‌کند. خساراتی که به آن لایه اختصاص داده می‌شوند توسط تعهد سرمایه مرتبط پوشش داده می‌شوند قبل از اینکه کسری واجد شرایط باقی‌مانده به سهام قابل کسر برسد. این تراز یک آستانه حسابداری و پوششی است؛ ثبت آن به خودی خود دارایی‌ها را به یک ذخیره منتقل نمی‌کند و ثابت نمی‌کند که وجوه فوراً در دسترس هستند.
تعهد خزانه‌ای اعلام‌شده توسط حاکمیت می‌تواند یک لایه اولیه از ضرر را بدون پیش‌تأمین هر ذخیره پوشش داده شده فراهم کند. آن تعهد از طریق یک فرایند مجاز که دارایی مورد نیاز را هنگام تحقق کسری منتقل می‌کند، به پوشش قابل استفاده تبدیل می‌شود. سرمایه پیش‌تأمین شده موجودی قابل دسترسی را صریح می‌کند. برای Spokeهای کنترل‌شده خارجی، مدل ورود پیشنهادی تأیید خط اعتباری را با یک کسری از پیش پرداخت‌شده جفت می‌کند، به جای آنکه به طور کامل بر درآمد آینده‌ای که هنوز به دست نیامده یا تأیید نشده است، تکیه کند.
حسابداری جبران مرتبط با درآمد
توسعه پیشنهادی مرتبط با درآمد، ظرفیت زیان اولیه را از سودهای مربوط به تصفیه شناسایی‌شده که به ذخایر تحت پوشش تعلق دارد و Spoke رشد می‌دهد. این می‌تواند شامل هزینه‌های تصفیه و ارزش بازیابی‌شده تصفیه مانند Smart Value Recapture (SVR) باشد. این روش یک درصد واحد را به تمام درآمد پروتکل اعمال نمی‌کند: سودها به دارایی بدهی و بازاری که خسارات آن جبران قرار است جذب شود، نسبت داده می‌شوند.
deficitOffset(t + 1) = deficitOffset(t) + alpha * سود شناخته‌شده تصفیه - زیان‌های تحقق‌یافته - کاهشاین قانون حسابداری پیشنهادی است، نه جدول ثابت پارامترها. حاکمیت نرخ تخصیص خاص ذخیره، آلفا، و یک سقف مرتبط با یک معیار صریح مانند زیان مورد انتظار تحت فشار یا بدهی ذخیره معوقه را تعیین می‌کند. زیان‌های شناسایی‌شده از جبران مصرف می‌کنند، در حالی که کاهش باعث می‌شود درآمدهای تاریخی به‌صورت نامحدود تعریف‌کننده پوشش نباشند. مقادیر بالاتر از سقف نیاز به مقصد مشخصی تحت سیاست تصویب‌شده دارند. تسویه واقعی همچنان نیازمند در دسترس بودن سرمایه نماینده جبران در دارایی مورد نیاز است.
از کسری تا تسویه
جریان v4 یک زیان نهایی Spoke را به پوشش ذخیره آسیب‌دیده Hub متصل می‌کند. این جریان دارایی بدهی، Spoke منبع، مقدار نهایی بازیابی‌نشده، و سرمایه زیان اولیه تخصیص‌یافته به آن را شناسایی می‌کند. سپس یک مسیر تسویه مجاز پوشش را به ذخیره ارائه می‌دهد. اگر کسری پوشش داده‌شده از لایه زیان اولیه فراتر رود، مقدار باقی‌مانده واجد شرایط می‌تواند طبق قوانین کاهش پاداش تنظیم‌شده و ظرفیت موجود به سهم Umbrella برسد.
یک تعهد اعلام‌شده، یک ضربدر، و یک عملیات پوشش ذخیره تکمیل‌شده، وضعیت‌های متمایزی هستند. پایش نیاز دارد سرمایه وعده داده‌شده، سرمایه جمع‌آوری‌شده، و بدهی واقعاً پوشش داده‌شده را تمییز دهد. این موضوع در یک معماری Hub–Spoke اهمیت دارد زیرا یک زیان می‌تواند قبل از رسیدن سرمایه مربوطه به ذخیره نهایی شود. بنابراین طراحی تسویه شامل این است که چه کسی می‌تواند وجوه را منتقل کند، کدام دارایی تحویل داده می‌شود، و چگونه تکمیل تحت شرایط استرس ثبت می‌شود.
استیکینگ و اسلشینگ
Umbrella شرکت‌کنندگان دارایی‌های پشتیبانی‌شده را در یک بازار پوشش سرمایه‌گذاری می‌کنند و در ازای در دسترس قرار دادن آن سرمایه، پاداش دریافت می‌کنند. در مقابل، سرمایه‌گذاری می‌تواند ارزش خود را از دست بدهد زمانی که کسری واجد شرایط به لایه کاهش (slashing layer) خود برسد. بازار پوشش دارایی محافظت‌شده و میزان مواجهه، شرایط پاداش، محدودیت‌های کاهش و فرآیند برداشت، از جمله هرگونه زمان انتظار، را تعریف می‌کند. این‌ها پارامترهای بازار هستند: Aave v3 آدرس توکن‌ها، مدت زمان زمان انتظار و مقادیر جبران، پیش‌فرض‌هایی برای ادغام v4 Avana نیستند.
آمادگی پوشش
فعال کردن پوشش بستگی به سابقه عملیاتی بازارهای تحت پوشش دارد نه به یک آستانه اندازه Hub واحد. شواهد مرتبط شامل سود قابل انتساب مکرر، نقدینگی پایدار، تمرکز سپرده‌ها و وثایق، رفتار مشاهده شده در تحمیل نقدینگی، و مسیر تسویه که می‌تواند سرمایه را به‌موقع تحویل دهد، است. بازار جدیدی که تاریخچه سود کافی ندارد ممکن است نیاز به سرمایه اولیه برای زیان نخست داشته باشد یا تا زمانی که این شرایط برآورده شود، خارج از پوشش باقی بماند. افزایش کوتاه‌مدت سپرده‌ها همان آمادگی مستمر نقدینگی و تحویل‌های قابل اعتماد را ایجاد نمی‌کند.
حداقل پوشش
Umbrella به کمبودهای واجد شرایط پروتکل پس از تصفیه رسیدگی می‌کند. این مورد زیان‌های معمول معاملاتی، زیان ناپایدار یا هر نقصی در یک پروتکل خارجی را جبران نمی‌کند. پوشش محدود به دامنه بازار تأیید شده و سرمایه در دسترس واقعی است؛ این امر توانایی وام‌گیری را افزایش نمی‌دهد و ریسک تصفیه را از بین نمی‌برد.چارچوب ریسک and چارچوب لیکوییدیشن describe the controls and recovery process that operate before deficit coverage.