قدرت کافی نیست
LP وثیقه از نظر مفهوم قدرتمند است و ارائهٔ پاک و بینقص آن دشوار است. در Avana شما نه تنها یک وام را مدیریت میکنید. شما یک موقعیت نقدینگی زنده را مدیریت میکنید که ارزش، ترکیب و ریسک آن همگی با گذر زمان تغییر میکنند. این باعث میشود محصول از جریان وامدهی استاندارد سختتر باشد و یکی از دلایل اصلی است که وثیقهٔ LP حتی زمانی که ایده جذاب به نظر میرسید، از نظر عملیاتی دشوار بوده است.
چرخه عمر را قابل خواندن کنید
چالش این است که چرخه کامل زندگی قابل درک شود: ارزیابی وثیقه، محدودیتهای وامگیری، پایش وضعیت و آنچه در مواجهه با تغییر شرایط رخ میدهد. اگر این بخشها مبهم باقی بمانند، محصول محدود به کاربران بسیار فنی خواهد ماند، مهم نیست که مکانیزم پایه چقدر قوی باشد.
در بازارهای LP وثیقهای، تجربه کاربری خوب بخشی از طراحی ریسک است. کاربران باید بفهمند که یک موقعیت بهعنوان وثیقه چه ارزشی دارد، نه فقط ارزش بازار آن. آنها باید ببینند که چگونه وامگیری بر انعطافپذیری تأثیر میگذارد، چگونه انحراف دامنه یا اختلاف قیمت ریسک را تغییر میدهد و چه میزان یک موقعیت به فشار نزدیک است. پلتفرمی که این واقعیتها را پشت داشبوردهای مبهم پنهان میکند ممکن است در ظاهر سادهتر به نظر برسد و در عین حال خطر بیشتری برای کاربر ایجاد کند.
یک سیستم متصل
LP وام مبتنی بر Avana باید به صورت یک سیستم متصل ارائه شود. واریز نقدینگی، استفاده از آن به عنوان وثیقه، نظارت بر سلامت، جمعآوری کارمزدها و مدیریت ریسک همگی بخشی از یک شیء مالی واحد هستند. رابطه بین موقعیت LP و بدهی باید از ابتدا قابل مشاهده باشد، تا بتوانید هر دو طرف را همزمان درک کنید و نه اینکه تصویر را از طریق رابطهای جداگانه به هم بچسبانید.
موقعیتها ثابت نیستند. آنها با فعالیت معاملاتی، حرکت دارایی پایه و در سیستمهای نقدینگی متمرکز با خود محدوده موقعیت تکامل مییابند. قرض گرفتن بر اساس چنین داراییای نیاز به یک رابط کاربری بیانگرتر و ساختار محصول منظمتر دارد. تولید کارمزد، کیفیت وثیقه و ریسک تسویه در راههایی با هم تعامل دارند که در صورت طراحی بیدقت محصول، درک آنها آسان نیست.
هدف این است که ابزارهای مالی پیشرفته را به گونهای قابل استفاده کرد که گمراهکننده نباشند. وامدهی با پشتوانه LP در Avana باید به اندازه کافی واضح باشد تا بتوان از آن استفاده کرد، به قدری منظم باشد که قابل اعتماد باشد و به اندازه کافی منسجم باشد که به بخشی واقعی از نحوه مدیریت سرمایه در زنجیره تبدیل شود.
